Mroczna strona duszy

Najpiękniejsze prezenty dla dzieci

2011-05-29T09:16:00.002+02:00

Każdy z nas lubi być obdarowywany, ale dorośli nie przezywają tak bardzo i nie czekają z takim napięciem na prezenty na Gwiazdkę. Na pewno każdemu jest miło, gdy otrzyma coś, o czym marzył, ale często miły drobiazg powoduje radość.

Inaczej jest z dziećmi, które bardzo czekają na prezenty od świętego Mikołaja. Tak naprawdę ta dziecięca wiara, w to, że to właśnie Święty Mikołaj przynosi prezenty jest czymś wspaniałym. Tak naprawdę w chwili, gdy dziecko odkrywa, że prezenty kupują bliscy, następuje w pewnym sensie koniec dzieciństwa. Każdy przyzna, że Boże Narodzenie to święta otoczone jakby magią.

Najczęściej prezenty dla dzieci znajdują się pod choinką, ale teraz dość często rodzice zamawiają wizytę Mikołaja, żeby podtrzymywać w dzieciach wiarę w istnienie tego świętego. Czas oczekiwania na Boże Narodzenie, wymyślanie dekoracji i tego jakie prezenty kupić to momenty wspaniałych emocji, które rzadko zdarzają się przy innych okazjach. Atmosfera jest jeszcze podkreślana przez dekoracje, które są wszędzie, atmosfera tych świat jest zawsze podobna i zawsze cieszy.

Wielu dorosłych w czasie Boże Narodzenie przypomina sobie czasy dzieciństwa – z perspektywy lat prezenty pod choinką, czy też przyniesione przez Świętego Mikołaja nabierają magicznego charakteru – wiele osób ma marzenie, by chociaż na chwilę przenieść się w tamten czas i poczuć ten dreszcz emocji, który jest dany tylko dzieciom, zanim sięgną po podarki.Magia tych świąt udziela się wszystkim, dlatego nawet w domach osób, które są niewierzące pojawia się symbol Bożego Narodzenia czyli choinka.

Sylwester w Rzymie

2011-05-29T09:13:00.002+02:00

Wiele osób marzy o tym, żeby spędzić kilka dni w Rzymie i przy okazji właśnie tam powitać Nowy Rok. Wśród bywalców znajdziemy wielu zwolenników takiego wyjazdu, ale są i tacy, którzy twierdzą, że bal w lokalu to tak samo jak w Polsce wygląda, a bal na placu nie zawsze jest udany, bo w Sylwestra dość często pada deszcz. Na mokro witano rok 2010 i nie popsuło to dobrej zabawy.
Dla wielu osób jednak już samo określenie Sylwester w Rzymie pod Colosseum ma niesłychany wydźwięk.. Rzym to miasto, którego historia , powszechnie znana każe patrzeć na nie z podziwem. Na pewno dla wielu osób sam wyjazd do Rzymu powoduje radość graniczącą z euforią. Wiele osób wybiera samodzielny wyjazd do Wiecznego Miasta – wcześniej zamówione miejsca noclegowe gwarantują, że będzie się spało w dobrych warunkach blisko centrum.
Oczywiście Rzym to stolica, w której odbywają się wielkie bale, ale rozczaruje się ten, kto liczy na wielki bal w hotelu – takich imprez hotele nie organizują. Wielu mieszkańców już od dawna woli spędzić Sylwester pod Colosseum, czy na Placu i Bazylika Świętego Piotra lub przy słynnej Fontannie Di Trevi i Schody Hiszpańskie. Taka noc nie może odbyć się bez pokazu sztucznych ogni.
Sylwester pod Colosseum ma jeszcze jedną zaletę – temperatura w Rzymie oscyluje zazwyczaj w okolicach 15ºC, w najchłodniejsze noce nie spada poniżej 10. Wyjazd do Rzymu na powitanie Nowego Roku to bardzo dobry pomysł. W mieście odbywają się zazwyczaj dwa duże koncerty, jest też na otwartym powietrzu koncert muzyki klasycznej. Trzeba jednak wiedzieć, że uliczna zabawa sylwestrowa kończy się w Rzymie do godziny pierwszej, później pozostaje własna inicjatywa , by bawić się do białego rana.

Poza horyzontem wyobraźni?

2009-05-30T21:20:00.005+02:00

"Czy to prawda, że prawdziwe życie toczy się tam gdzie nie sięga nasza wyobraźnia? Czy to prawda, że prawdziwe życie toczy się tu i teraz ale nie potrafimy go doznać? Czy w ogóle te pytania są poprawne? Może w tym, co codziennie przeżywamy wcale nie chodzi o życie? Może życie jakim je znamy to po prostu igrzyska dla ludu, a prawdziwy bal odbywa się gdzie indziej? A może jednak odbywa się tutaj i teraz ale nie jest dla nas dostępny? Może nasza wyobraźnia jest tak ograniczona, że nawet nie jesteśmy w stanie postawić poprawnych pytań? Może prawdą jest to co podpowiada nam intuicja, a umysł to kajdany powstrzymujące nas od poznania prawdy? Czy to wszystko co widzimy to prawda czy fałsz? A może odpowiedź na to pytanie jest nieistotna bo kryterium prawdy i fałszu to jeszcze jeden wytwór naszego zniewolonego umysłu, który usiłuje w jakiś sposób opisywać to co postrzega? Tyle lat chodzę po tej ziemi i ciągle nie znam odpowiedzi."
Mnogość pytań w głowie starego człowieka przyprawiła go o znużenie. Słońce już prawie zaszło za horyzont, podniósł się zapach wilgotnej trawy. Starzec wstał z ławeczki przed domem, wypukał popiół z fajki i udał się na spoczynek. Jutro kolejny ciężki dzień życia i te same pytania.

Kamienny starzec

2007-09-30T00:03:00.001+02:00

Wybrukowana ulica pamiętająca czasy przedwojenne, a przy niej stare kamienice, z których tynk opada. A pośród nich dziedzińce, każdy z nich tętni swoim życiem. Sobotni lipcowy wieczór wyciągnął z domów ludzi i zwierzęta. Dorośli siedzą przed domami na ławkach i narzekają na doczesność. Dzieci bawią się szczęśliwe i nieświadome życia i śmierci. Jutro niedziela i wszyscy w kościele się spotkają, potem obiad rodzinny i flaszka z sąsiadem, jak co tydzień...
Słońce zachodzi rzucając czerwoną poświatę na bruk ulicy, przy której na kamiennym progu domu siedzi nieogolony starzec jak co dzień paląc skręty. Zawsze siedzi sam, czasami kot się o niego otrze albo pies go powącha, ale już nikt tutaj nie pamięta od kiedy tu siedzi i skąd się wziął. Nikt nawet nie wie kim jest. Jest tu od zawsze jak te kamienie wciśnięte w ulice, które niejednego doświadczyły i nie jedno widziały. A trwają dalej niewzruszone i nikt niczego się od nich nie dowie.
Myślałby kto, że czegoś wypatruje, na kogoś czeka. Ale nie. Jego wzrok głęboko w przeszłość skierowany, przeżywa jeszcze raz swe życie starając się dokonać innych wyborów. Ale to nie film, który można przewinąć lub jeszcze raz nakręcić. Każdy z nas ma tylko jedną szansę?

Dusza nieznana

2007-09-24T21:10:00.000+02:00

Wiosenny poranek. Dwa metry pod ziemią. W ciemnicy grobowej kości trupa się obsunęły chrzęszcząc obłudnie. Czy ktoś to słyszał? Czy Ci na górze coś zauważyli? Nie, ich myśli pływają na powierzchni, nie schodzą poniżej w obawie lub z lenistwa.
Chrzęst ten znamienny, daje początek czemuś nowemu. To jak waląca się wieża, na ruinach której nowa powstanie. Z tą tylko róznicą, że łomot ten wielu ludzi usłyszy - w przeciwieństwie do tego na dole.
Na górze róże, na dole fiołki? Nie, nic z tego. Na dole cisza i mrok. Cisza, w której wszystko słychać i mrok, w którym wszystko widać. O wiele więcej niż na górze ale zywym tam nie spieszno. Tam się wszystko kończy i wszystko zaczyna. Ludzie boją się początku i końca.
Gonią całe życie niczym pies z pianą na pysku, co rusz oglądając się wstecz przez ramię czy to aby nie juz. A jeśli nie, to gonią dalej do czasu aż kiedyś gdy się obrucą zobaczą jak ich świat znika im z oczu niczym zasysany przez czarną dziurę. Wówczas ten widok jest ich ostatnim ponieważ ich kości podzielą losy tego świata, a dusza uda się w drogę nieznaną.